کاتتریزاسیون شریان محیطی روشی است که در آن لوله‌ای باریک از راه یک شریان وارد می‌شود تا شریان‌های پاها، دست‌ها یا نواحی دیگر تصویربرداری شوند و تنگی یا انسداد درمان شود. این روش شامل آنژیوگرافی با ماده حاجب است و در صورت نیاز ممکن است با آنژیوپلاستی بالنی ادامه یابد. هدف آن بهبود جریان خون به اندام مبتلا است.
معمولاً با بی‌حسی موضعی و آرام‌بخش خفیف انجام می‌شود. پزشک کاتتر را از یک سوراخ کوچک در شریان کشاله ران یا بازو و زیر هدایت اشعه وارد می‌کند و ماده حاجب تزریق می‌کند. اگر تنگی دیده شود، ممکن است بالنی باد شود و بنا به نظر پزشک استنت گذاشته شود.
اغلب نیم ساعت تا دو ساعت طول می‌کشد و پس از آن چند ساعت استراحت و گاهی یک شب بستری لازم است. بیشتر بیماران طی چند روز به فعالیت‌های سبک بازمی‌گردند، اما فایدهٔ آن طی چند هفته روشن می‌شود و به وضعیت شریان‌ها، پیگیری و دارو بستگی دارد.
مشاوران پزشکی ما همه درخواست‌ها را به‌طور منظم هر سه ساعت یک‌بار بررسی می‌کنند.
با تکمیل فرم زیر از مشاوره رایگان و پاسخ به تمامی سوالات خود بهره مند شوید
به تعیین دقیق محل تنگی یا انسداد کمک می‌کند و ممکن است جریان خون را بهتر کند، درد هنگام راه رفتن یا استراحت را کم کند و در برخی بیماران به بهبود زخم‌ها کمک کند. فایده بسته به شرایط متفاوت است و هیچ نتیجه‌ای تضمین‌شده نیست.
اغلب برای کسانی مناسب است که هنگام راه رفتن درد پا، زخم‌های دیربهبود یا سردی اندام دارند و آزمایش‌ها نشان‌دهندهٔ تنگی شریان است. پزشک پس از معاینه و بررسی جریان خون تصمیم می‌گیرد و در برخی بیماران ممکن است گزینه‌های دیگر ترجیح داده شود.
آزمایش‌هایی از جمله عملکرد کلیه انجام می‌شود، دربارهٔ حساسیت به ماده حاجب پرسیده می‌شود و اغلب چند ساعت ناشتا بودن لازم است. داروهای رقیق‌کنندهٔ خون، ضدپلاکت یا داروهای دیابت را خودسرانه قطع نکنید؛ پزشک تعیین می‌کند چه چیزی و چه زمانی تنظیم شود.
پس از بی‌حسی موضعی، کاتتر وارد شریان می‌شود و با اشعه به ناحیهٔ مورد نظر هدایت می‌شود، سپس ماده حاجب تزریق و تصویربرداری انجام می‌شود. اگر درمان لازم باشد بالن باد می‌شود یا استنت گذاشته می‌شود، سپس کاتتر خارج و محل سوراخ فشرده می‌شود.
بیمار چند ساعت دراز می‌کشد و محل سوراخ زیر نظر است. فعالیت‌های سبک طی یک تا چند روز از سر گرفته می‌شود و از فعالیت شدید و حمل بار سنگین چند روز پرهیز می‌شود. ممکن است کبودی کوچکی در محل سوراخ دیده شود.
درد و راه رفتن ممکن است طی چند روز تا چند هفته بهتر شود. شریان‌های درمان‌شده ممکن است با گذشت زمان دوباره تنگ شوند؛ بنابراین پیگیری، دارو و سبک زندگی سالم، مانند ترک سیگار و کنترل دیابت، فشار خون و کلسترول، لازم است.
ممکن است شامل خونریزی یا کبودی محل سوراخ، آسیب شریان، حساسیت به ماده حاجب یا اثر بر کلیه‌ها، لخته یا انسداد، عفونت و به‌ندرت عوارضی باشد که به اقدام فوری نیاز دارد. پزشک پیش‌تر آن‌ها را توضیح می‌دهد.
معمولاً برش جراحی انجام نمی‌شود. فقط یک سوراخ کوچک روی پوست ایجاد می‌شود که به‌ندرت اثر محسوسی برجا می‌گذارد و ممکن است کبودی موقت دیده شود.
معمولاً توصیه می‌شود سه روز تا یک هفته پس از روش بمانید. پزشک معالج پس از بررسی محل سوراخ و گردش خون زمان مناسب را تأیید می‌کند.
پزشک اغلب داروهایی تجویز می‌کند که خطر لخته را کم می‌کنند و عوامل خطر را کنترل می‌کنند و مراجعات پیگیری و آزمایش‌های جریان خون لازم است. داروهایتان را بدون مشورت با پزشک تغییر ندهید.
