سزارین یک عمل جراحی است که در آن نوزاد به‌جای زایمان واژینال، از طریق برشی در دیواره شکم و رحم به دنیا می‌آید. پزشک زنان و زایمان زمانی آن را توصیه می‌کند که برای مادر یا جنین ایمن‌تر باشد و هدف آن تولدی ایمن برای مادر و نوزاد است.
این عمل معمولاً با بی‌حسی نخاعی یا اپیدورال انجام می‌شود و مادر بیدار می‌ماند؛ در موارد اورژانسی ممکن است از بیهوشی عمومی استفاده شود. جراح ابتدا برشی افقی و پایین در قسمت تحتانی شکم و سپس برشی در رحم ایجاد می‌کند، نوزاد و جفت را خارج می‌سازد و رحم و لایه‌های شکم را با بخیه می‌بندد.
این عمل معمولاً نیم تا یک ساعت طول می‌کشد و مادر اغلب دو تا چهار روز در بیمارستان می‌ماند. بهبود اولیه معمولاً حدود چهار تا شش هفته زمان می‌برد، اما ظاهر اسکار به‌تدریج بهتر می‌شود و بدن طی چند ماه توان کامل خود را بازمی‌یابد.
هزینهٔ نهایی پس از بررسی شرایط و عکس‌های شما توسط مشاور پزشکی تعیین می‌شود.
مشاوران پزشکی ما همه درخواست‌ها را به‌طور منظم هر سه ساعت یک‌بار بررسی می‌کنند.
با تکمیل فرم زیر از مشاوره رایگان و پاسخ به تمامی سوالات خود بهره مند شوید
وقتی زایمان واژینال می‌تواند مادر یا جنین را در معرض خطر قرار دهد، سزارین امکان تولد ایمن نوزاد را فراهم می‌کند و در برخی موارد می‌توان زمان آن را از قبل برنامه‌ریزی کرد. با این حال، اگر نیاز پزشکی وجود نداشته باشد، بهتر از زایمان طبیعی نیست.
از جمله وضعیت نامناسب جنین مانند نشسته (بریچ)، مشکلات جفت مانند جفت سرراهی، زایمان سخت یا متوقف‌شده، درماندگی جنین، برخی بیماری‌های مادر، سزارین قبلی در بعضی موارد و بارداری دوقلو در شرایط خاص. پزشک زنان و زایمان بر اساس وضعیت هر بیمار تصمیم می‌گیرد.
آزمایش خون و سونوگرافی انجام می‌شود و نوع بی‌حسی برای شما توضیح داده می‌شود. پیش از سزارین برنامه‌ریزی‌شده باید به مدتی که تیم درمان تعیین می‌کند ناشتا باشید. هرگز دارویی را خودسرانه قطع نکنید و درباره داروهای رقیق‌کننده خون و داروهای دیابت از پزشک بپرسید.
پس از بی‌حسی و ضدعفونی شکم، برشی در پوست، معمولاً افقی و پایین، ایجاد می‌شود. سپس رحم باز می‌شود، نوزاد و جفت خارج می‌گردند و لایه‌ها دوباره بسته می‌شوند. در بیشتر موارد مادر کمی بعد می‌تواند نوزادش را در آغوش بگیرد.
راه رفتن سبک از روز اول توصیه می‌شود و درد زخم ممکن است چند روز ادامه یابد و با مسکن‌های تجویزشده پزشک کاهش می‌یابد. معمولاً توصیه می‌شود تا چند هفته از بلند کردن اجسام سنگین و رانندگی پرهیز شود و پزشک زمان از سرگیری فعالیت‌ها را مشخص می‌کند.
زخم ظاهری معمولاً طی چند هفته بسته می‌شود، اما رسیدن اسکار به حالت نهایی ممکن است چند ماه طول بکشد. اسکاری در رحم و دیواره شکم باقی می‌ماند که در بارداری بعدی در نظر گرفته می‌شود.
ممکن است شامل خونریزی، عفونت زخم یا رحم، لخته شدن خون در سیاهرگ‌ها، عوارض بی‌حسی یا بیهوشی، آسیب نادر به اندام‌های مجاور و چسبندگی باشد. در بارداری بعدی برخی خطرات مربوط به جفت یا اسکار رحم ممکن است بیشتر شود. پزشک این خطرات را از پیش توضیح می‌دهد.
اسکار معمولاً خطی افقی و پایین، نزدیک خط لباس زیر است که طی چند ماه به‌تدریج کمرنگ می‌شود. ظاهر آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است و ممکن است پزشک مراقبت ویژه‌ای از زخم را توصیه کند.
معمولاً توصیه می‌شود پیش از سفر طولانی دست‌کم دو هفته صبر کنید و پزشک وضعیت مادر و نوزاد را بررسی کند. ممکن است شرکت‌های هواپیمایی حداقل سنی برای نوزاد تعیین کرده باشند، پس پیش از رزرو با پزشک و شرکت هواپیمایی مشورت کنید.
برای برخی زنان ممکن است، بسته به نوع برش قبلی، دلیل سزارین پیشین و شرایط بارداری فعلی. پزشک پس از ارزیابی تصمیم می‌گیرد که آیا تلاش برای زایمان طبیعی ایمن است یا خیر.
